Sevmek, "Seni Seviyorum" demek değildir; "Seni Seviyorum" derken titremektir.

Yüreğine sağlık, çok güzel bir yazı..

Benim  burda üzerinde durduğum nokta aslında yazının son kısmı. Ne demi arkadaş;
Belki dil ile değil kalp ile söyleme vakti gelmiştir.
ben bu noktaya değinerek yazdım aslında. Farkındaysanız insanlara sevdiklerimizi söylememiz gerektiğini belirtmeye çalışmışım. Şimdi efendimiz bunu dile getirmemizi söylerken biz neden kalbimizden yani içimizden sevelim veya sevdiğimizi gösterelim. Birisinin bizi sevdiğinden ne kadar emin olursak olalım insan yinede bunu duymak istiyor. Şayet duymadığı zamanda da bi takım şüphelere kapılabiliyor. Acaba diyebiliyor insan.

Arkadaşın yukardaki yazısı güzel bir yazı ve laf olsun diye söylenen "seviyorum"lara göre. O nedenle benim kafamı karıştırdı. Acaba gerçekten sevdiğimiz insanlarıda mı "kalben" sevmeliyiz. Maksatım düşüncelerimi netleştirmek bilmem anlatabildim mi?

O zaman sizinle, bir insanı sevdiğimizi sadece dil ile söylemenin yeterli olmayacağı gibi sadece kalb ile sevmeninde yeterli olmadığı noktasında hem fikir miyiz? Yani kalben sevemden seviyorum demiyeceğimizi gibi kalben severkende sevdiğimizi söylememiz gerekiyor. Konuyu böyle özetleyebilir miyiz?